Pix, vids, brainfarts and general mixed ideas
Last tuesday I went to Baarn for Rijtesten.nl, for the introduction of the BMW 320d Efficient Dynamics Edition. We were greeted with a great lunch (as usual) and luckily with cars in a non-boring color! 
Luckily some of the attendants were late, so we didn’t have to share a car. Time was limited for pictures, as usual for events like these, but apart from an unfriendly forester complaining about permits everything went fine. 
Ik zal het dit keer een beetje kort houden, ben net terug van een heerlijke zonvakantie op Kos en druk doende met de foto’s daarvan.
Onlangs kreeg ik een belletje van Jarno, 1 van de redacteur van Rijtesten.nl, of ik wel zin had om mee te gaan naar de Audi Experience op het TT Circuit van Assen. Voorafgaand aan het gebruikelijke programma (dat zo’n €800 p.p.) kost, was er een dag ingepland voor de pers om met de nieuwe S5 kennis te maken. Er kon alleen niet gegarandeerd worden dat ik kon rijden, maargoed, meerijden en foto’s maken is ook leuk. 
Dus op 24 juli naar Assen gegaan, om daar met koffie en gebak ontvangen te worden. Daarna volgde een theorieles over voertuigbeheersing, door een Duitse instructeur. Bijna alle instructeurs van de dag bleken Duitsers te zijn, maar na 18 jaar bij onze Oosterburen doorgebracht te hebben, spreek ik die taal prima.
Na de theorieles stonden er op het binnenterrein 11 splinternieuwe S5′s in knalrood te wachten. Jarno en ik mochten er 1 uitzoeken, waarbij dus al snel duidelijk werd dat ik die dag ook gewoon zou gaan rijden. Prima! Het ochtendprogramma bestond uit drie delen:
- rondjes op een deel van het circuit achter een instructeur in een RS4 aan: erg leerzaam, ik ging al snel stukken sneller dan ik gedacht had, en snel is in dit geval ook SNEL als je wordt voortgestuwd door een V8 met 354pk. De instructeur is bijzonder opgelucht als blijkt dat mijn Duits vele malen beter is dan zijn Engels, zodat we al snel goed met elkaar op kunnen schieten.
- volgas in z’n 2 een bocht induiken, zodat je bewust onderstuur creëert en dit vervolgens weer oplossen: best eng, als je brein allang roept dat je gas moet loslaten, staat de instructeur langs de kant te gebaren dat het nog veel sneller kan
- slalom rijden, later ook op tijd: de kunst zit hem er hier vooral in het vinden van het juiste ritme en het vermijden van onnodig tijdsverlies bij het keerpunt
Na de lunch is er nog een middagprogramma waarbij er over het hele circuit gereden gaat worden, maar helaas moet ik dat overslaan vanwege andere verplichtingen.
En uiteraard heb ik ook wat beeldmateriaal geschoten:
De auto zelf? Een fantastische reisauto: heerlijke stoelen, voldoende ruimte en die heerlijke V8 voorin. Het liefst had ik thuis mijn vriendin opgehaald en waren we in 1 ruk doorgereden naar Zuid-Frankrijk. 
Op het circuit komt de auto wat minder tot zijn recht, met name door het gewicht. Je voelt al snel dat de banden gaan smeren en er eerder onderstuur optreedt en ook het feit dat instructeurs er telkens weer op hamerden dat we niet te hard moesten remmen om de boel wat te ontzien, geeft wel aan dat een beetje minder gewicht niet gek zou zijn. De klachten die je her en der leest over schokkerig wegrijden/schakelen komen mij niet bekend voor, er valt prima vloeiend te rijden met de auto. De V8 is bijzonder soepel, meer dan eens werd ik verrast door de toerenbegrenzer bij het uitkomen van een snelle bocht. Met 354pk is de auto ook serieus snel, al ligt dat natuurlijk ook aan mijn referentiekader. Dit jaar al in de nodige auto’s (mee)gereden met 200+pk, maar dit is toch andere koek. Daarnaast denk ik dat het snelheidsgevoel op de openbare weg nog wat groter is dan op een afgesloten circuit.
Tijdens de lunch valt het mij op dat de als clubsandwich geserveerde hapjes eigenlijk toch gewoon boterhammen zijn. Met de nog geplande RS5 in het vooruitzicht is dat ook precies wat me te binnen schiet als een Audi-medewerker me vraagt of de auto sportief genoeg is. De auto is erg sportief natuurlijk, maar mist toch net dat scherpe randje. Brood zonder korstjes…
Begin vorige week vroeg Wilbert van Rijtesten.nl me of ik zin had om mee te gaan naar een persdag van Alfa Romeo in Lelystad. Uiteraard! Leuk om mee te maken en wat plaatjes te schieten.Dus op vrijdag ging om 5:45 mijn wekker al, zodat ik een krap uurtje later met de trein naar Zwolle kon. Door toeval stapte in Assen een vriend van me in, wat de reistijd een stuk aangenamer maakte. In Zwolle werd ik opgepikt door Wilbert in zijn fraaie MG B GT. Geen radio, 4 versnellingen en een kachel die niet uit wil. Reizen voor échte mannen! Na een uurtje sturen kwamen we een half uur te vroeg op het RDW-terrein in Lelystad aan. Geen probleem, de charmante persdame van Alfa Romeo ontving ons vriendelijk en onder het genot van een kop koffie namen we aan een tafel plaats. Langzaam druppelde de rest van de pers binnen, waaronder Evert en Anne van Autoplus, een redacteur + cameraman van Autoweek en Bavo Galama + crew van het RTL-programma Gek Op Wielen. Ook zijn er nog tig andere journalisten, die ik in ieder geval niet van gezicht ken.Na een welkomstpraatje volgt wat uitleg over het Q2-systeem (want daarvoor zijn we hier). Ik zal jullie de technische details besparen, maar het komt er op neer dat men ook bij Alfa Romeo inziet dat je niet oneindig veel vermogen op de voorwielen los kunt laten. Zie ook de uitleg van Alfa zelf. Samen met Paul Maaskant Prodrive heeft Alfa Romeo een paar parcours uitgezet waar de voordelen van het Q2-systeem duidelijk worden. De aanwezige groep wordt opgedeeld, waarbij wil ik nog even aanmerken dat 3×7 niet in de buurt komt van 25. In totaal heeft Alfa Romeo een stuk of tien auto’s voor ons ter beschikking gesteld om mee te stoeien. Onder begeleiding van twee Prodrive-instructeurs gaat onze groep eerst naar de natte slalombaan. Hier staan twee 147′s en een GT klaar om te testen met bermrijden, noodstop en de natte slalom.
Als ik net begonnen ben met het maken van wat foto’s, wordt duidelijk dat men er al vanuit gaat dat ik ook ga rijden. Dat laat ik me geen twee keer zeggen natuurlijk, en al snel geef ik de zwarte GT de sporen. Uiteraard ben ik wel bekend met de technische achtergrond van een torsen-sper-differentiëel op een voorwielaandrijver, maar toch leuk om in de praktijk te ervaren wat dit doet!Helaas hebben we voor dit onderdeel niet zo heel veel tijd, maar er hoort nog een toetje bij: rijden op de kombaan! Ik zit met twee andere journalisten in een 147, omdat Wilbert graag met de GT wilde, net als het team van Autoplus. Verschil is echter dat ik in de middelste auto zit, de enige van de drie zonder Prodrive-instructeur. Ik laat eerst de andere twee maar een rondje doen, aangezien dit mijn kombaan-vuurdoop is. Vanaf de achterbank ziet het er al vrij bizar uit, met 160km/h door een bocht met 60 graden helling! Als het mijn beurt is, valt het me reuze mee: recht op een asfaltwand afrijden met 160 is minder eng dat het lijkt. Wel apart is dat je echt in elkaar gedrukt wordt door de G-krachten, iets wat je normaal gesproken niet zo voelt in een auto. Voor de tweede kombocht laat ik een klein gat vallen, zodat ik met iets hogere snelheid er doorheen kan, achter de andere 147 aan. Erg leuk om te doen! :DHierna is het tijd voor het volgende onderdeel: op een groot stuk asfalt is met pilonnen een klein parcours uitgezet, met verschillende soorten bochten. Bij dit onderdeel zijn twee GT’s aanwezig, waarbij de ene niet van Q2 is voorzien, als referentie. De vorige groep is nog bezig, en het valt al snel op dat niet iedereen even goed het parcours kan onthouden. Om ons op weg te helpen, rijdt de Prodrive-instructeur een rondje voor. Wij springen in de tweede GT (die zonder Q2) om hem te volgen. Anne van Autoplus zit achter het stuur, en moet alle zeilen bijzetten om met drie pasagiers het voor hem onbekende parcours af te leggen, achter iemand aan die dit soort dingen dagelijks doet. Petje af!Vervolgens mogen we één voor één wat rondjes rijden, om het Q2-voordeel in grenssituaties te ervaren. Ik hou me ondertussen bezig met het maken van wat foto’s, dus kom niet verder dan twee rondjes in de GT zónder Q2. Ook de Autoweek-crew is hier bezig met hun filmpje:
Het verzacht mijn leed als fotograaf weer een beetje om te zien dat een cameraman nog veel meer moeite moet doen soms. Ondertussen gaat het er op de baan stevig aan toe:
Nadat iedereen wat heeft kunnen stoeien met de auto’s, is het tijd voor de competitie. Het is de bedoeling dat iedereen een geklokte ronde in de GT mét Q2 rijdt en voor de snelsten onder ons zijn er wat prijsjes beschikbaar. Ik heb pas twee rondjes gedaan en nog niet eens met de Q2, maar tot mijn schrik sta ik bovenaan de lijst. Naja, het moet maar, snel druk ik mijn camera bij Wilbert in z’n handen en spring in de klaar staande auto. Snel de stoel wat naar achteren en gáán met die hap. Door gebrek aan een auto rijd ik zelf niet al te vaak en rijden op een circuit is al helemaal nieuw voor mij. Gelukkig beschik ik wel over een dosis theoretische kennis, die dan ook door mijn hoofd spookt. Niet te veel onderstuur provoceren, zo vloeiend mogelijk rijden, teveel glijden proberen te vermijden. Voor m’n gevoel doe ik het vrij vlot, maar zit ik nog een eind van de grens verwijderd. Gelukkig was Wilbert zo slim om wat foto’s van mijn actie te maken:
Daarna mag ook de rest, waarbij sommigen hun opgave wel erg serieus nemen: hevig brullende motoren en afschuwelijk krijsende banden getuigen van de aangeboren menselijke competitiedrang.
De tijden zullen pas bij de lunch bekend gemaakt worden, dus vol spanning gaan we op weg naar het derde en laatste onderdeel van de dag. Op een natte baan en een natte cirkel staan twee GT’s mét en één GT zónder Q2 klaar. Kort nog even de spelregels uitgelegd en we mogen weer los.
Ook ik ga uiteraard even in de weer met de Alfa’s, wanneer kun je nou echt zonder gevaar de grenzen opzoeken? Eerder die dag hoorde ik iemand van Alfa zeggen dat Q2 qua gevoel op een vierwielaandrijver lijkt. Nogal overdreven naar mijn mening, maar dat het voordelen biedt is inmiddels wel duidelijk. Met name op de natte cirkel hebben Wilbert en ik een hoop lol: door abrupt gas los te laten, met links te remmen of zelfs aan de handrem te trekken laat de GT zich best tot een portie overstuur bewegen, waarna door gasgeven met behulp van Q2 de boel weer recht wordt getrokken.
Inmiddels komt de regen met bakken uit de hemel vallen en is het de hoogste tijd voor een lunch. Uiteraard heeft Alfa Romeo een heerlijke lunch voor ons geregeld, maar eerst is het tijd voor de prijswinnaars:
Met hulp van WTCC-coureur Olivier Tieleman worden de prijzen uitgedeeld. Voor de snelste en langzaamste van de dag is er een vouwfietsje beschikbaar, voor de nummer twee, drie en vier is er een fles Toscaanse wijn. Als de nummer vier zijn fles in ontvangst heeft genomen hoor ik de Alfa-man plotseling “Koevoets” zeggen. Ik ben al bijna geneigd om om me heen te kijken of er nog iemand met die achternaam aanwezig is, maar het blijkt toch echt om mij te gaan. Licht verbouwereerd begeef ik me naar voren om mijn fles in ontvangst te nemen.
Wie had dat gedacht van de fotograaf? En dat met mijn gebrek aan praktische ervaring. De theorie heeft me kennelijk toch geholpen. De nummer twee blijkt een coureur te zijn en de snelste van de dag is al vaker met Alfa Romeo mee geweest. Doe ik helemaal niet slecht dus…Vervolgens nog genoten van de heerlijke lunch:
Tijdens het eten dringt het tot me door dat ik dus sneller ben dan Bavo Galama en het grootste deel van de rest van de aanwezige autojournalisten. :DNa de lunch weer begonnen aan de terugreis per MG en trein, maar dit keer wel mét fles wijn en dikke grijns op m’n smoel…
Comments